lilit

 
ویژگی های فنی جالب اتومبیل های فرمول یک
نویسنده : mm - ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩۱/۱٢/۱٧
 

             

موتور و جعبه دنده

موتورهای هشت سیلندر فرمول یک (2400سی سی حجم) به قدرت هایی بیش از710 اسب بخار دست یافته اند اما از سال 2007 دور موتور به 19000 دور در دقیقه محدود شده است. این در حالی است که وزن موتور کمتر از 90 کیلو گرم است و وزن کل اتوموبیل باید کمتر از 605 کیلو گرم باشد. به عنوان مقایسه یک موتور اتوموبیل طراحی شده برای مصارف عمومی ممکن است حدود 2000 سی سی حجم و 130 اسب بخار قدرت و دور موتوری معادل 6000 دور در دقیقه داشته باشد. البته از آن جا که هدف اصلی موتور فرمول یک تولید حد اکثر سرعت است مصرف آن به بیش از 60 لیتر در 100 کیلو متر می رسد در حالی که اتوموبیل معمولی کمتر از 10 لیتر در هر 100 کیلومتر مصرف دارد. جعبه دنده یکی از پیچیده ترین اجزای اتوموبیل فرمول یک محسوب می شود. بیش از 200 سنسور وضعیت موتور را می سنجند و با استفاده از ابزار های کمکی بهترین زمان برای تغییر دنده را مشخص می کنند. تغییر دنده توسط پدالی انجام می شود که پشت فرمان به نحوی نصب شده که راننده با فشار انگشتان می تواند دنده عوض کند.

                   

                  

                  

شاسی

این قسمت ساخته شده از فیبر کربن است و از آن جا که بر اساس قوانین نباید در عملکرد آیرودینامیک اتوموبیل تاثیر داشته باشد کف آن صاف است. این قطعه انعطاف پذیر با وزنی حدود 30 کیلو گرم باید بتواند فشار متناوب آیرودینامیک را تحمل کند که گاه معادل دو تن وزن می شود. در عین حال چون راننده عملا داخل شاسی می نشیند قسمت عمده ای از ایمنی راننده به استقامت شاسی بستگی دارد.

                     

بدنه

اتوموبیل های معمولی تنها به دلیل ضغیف تر بودن موتور نیست که نمی توانند در سرعتی نزدیک به سرعت اتوموبیل فرمول یک حرکت کنند. جریان هوایی که در زیر بدنه ماشین در سرعت های بالا ایجاد می شود به حدی قوی است که می تواند اتوموبیل را به هوا پرتاب کند. از این رو است که طراحی بدنه اتوموبیل فرمول یک را به بال هواپیما تشبیه می کنند البته در جهت معکوس. شکل بدنه هوا را به بالا و اتوموبیل را به پایین می راند و نتیجه نهایی باعث چسبیدن اتوموبیل به زمین در سرعت های بالا و در پیچ ها می شود. نقش دیگر بدنه راندن بخشی از هوای اطراف به سمت رادیاتورهای اتوموبیل جهت خنک کردن موتور و سیستم های هیدرولیک است.

                      

                         

سیستم فنر بندی

مانند اتوموبیل های عادی کار این سیستم ثابت نگه داشتن فاصله کف اتوموبیل با زمین و جذب ارتعاشات است اما در حالی که سیستم فنر بندی اتوموبیل معمولی محدوده حرکتی تقریبا 30 سانتیمتری ایجاد می کند در اتوموبیل فرمول یک این حرکت به سه سانتیمتر در چرخ های جلو و شش سانتیمتر در چرخ های عقب کاهش می یابد.

                        

                       

                         

تایر و ترمز

در حالی که تایر اتوموبیل های معمولی بیش از 15 هزار کیلومتر کار می کنند لاستیک اتوموبیل فرمول یک به گونه ای ساخته شده که حداکثر 200 کیلومتر کار کند. در این تایرها از ترکیبات کربن و گوگرد و روغن به کار گرفته شده که هرچه میزان روغن بیشتر باشد تایر نرم تر خواهد شد. تایر ها باید حرارتی بین 90 تا 110 درجه سانتیگراد داشته باشند در نتیجه پیش از آغاز مسابقه درجه حرارت آن ها را توسط پتو های برقی مخصوص در 90 درجه ثابت نگه می دارند.

                     

                 

                

                  

                 

فرمان و سیستم هدایت

فرمان یک اتوموبیل فرمول یک وظیفه ای بسیار بیشتر از تعیین جهت حرکت اتوموبیل را بر عهده دارد. فرمان که برای ورود وخروج راننده از جای خود بیرون آورده می شود برای کنترل حدود 12 مشخصه مختلف عملکرد اتوموبیل استفاده می شود. ساخت هر فرمان حدود 80 هزار دلار هزینه دربردارد و به وسیله دکمه های روی فرمان راننده می تواند مایعات بنوشد(قمقمه از طریق یک لوله به داخل کلاه ایمنی متصل است) با مسئولان فنی تیم از طریق رادیو صحبت کند و مسابقه را شروع کند و تنظیمات مربوط به سیستم کنترل کشش و موتور را تغییر دهد. اتوموبیل فرمول یک مجهز به سیستم هدایت هیدرولیک است نیم دور چرخش فرمان برای تغییر جهت حرکت اتوموبیل دریک پیچ 90 درجه کافی است.